Środowisko

Międzynarodowy Dzień Herbaty

Herbata

15 grudnia obchodzimy międzynarodowe święto tego nadzwyczajnego napoju, jakim jest herbata.

Plany zorganizowania takiego święta powstały po World Social Forum w Bombaju (Indie) i Porte Allegre (Brazylia) w latach 2004-2005.

Pierwszy Międzynarodowy Dzień Herbaty świętowano w Nowym Delhi 15 grudnia roku 2005, a kolejny w Sri Lance rok później.

Zarówno sam Dzień Herbaty, jak i konferencje go poprzedzające, są organizowane przez związki zawodowe.

Przeróżne wystawy i konferencje organizowane są w państwach, gdzie Dzień Herbaty jest obchodzony.

Święto to nie miało nigdzie oficjalnego statusu, ale jest bardzo popularne w wielu herbacianych krajach, także i u nas.

Dziś pijąc swoją ulubioną herbatę warto zastanowić się nad drogą, jaką przeszła zanim trafiła na nasz stół.

A z pewnością była długa i ciekawa, zważywszy na dużą ilość gatunków i ich popularność.

Najpopularniejsza, czarna herbata to liście krzewu herbacianego, które w całości poddawane są fermentacji, co daje im charakterystyczny aromat i smak.

Niestety, podczas tego procesu herbata traci część cennych antyoksydantów, jednak zyskuje znaną z działania pobudzającego kofeinę.

W dodatku zawarta w niej tanina korzystnie oddziałuje na nasz układ pokarmowy, przynosi ulgę w zatruciach, ułatwia trawienie ciężkich potraw, działa przeciwmiażdżycowo i obniża ciśnienie.

Z kolei zielona herbata pochodzi z niesfermentowanych liści, co pozwala jej zachować więcej dobroczynnych substancji.

Zielona herbata działa odchudzająco i antycellulitowo, zmniejsza ryzyko nowotworów płuc, skóry, piersi, trzustki i żołądka, stymuluje krążenie, poprawia sprawność umysłową, zwiększa odporność oraz poprawia wygląd skóry.

Biała herbata również nie jest poddawana fermentacji.

Swój specyficzny, delikatny kolor zawdzięcza sposobowi uprawy: krzew osłaniany jest przez słońcem, by w jego liściach nie wytwarzał się chlorofil.

Biała herbata charakteryzuje się największym stężeniem przeciwutleniaczy, dzięki czemu spowalnia procesy starzenia i poprawia wygląd skóry.

Oprócz tego obniża ciśnienie, reguluje poziom cholesterolu, działa przeciwzapalnie, zapobiega miażdżycy i jest polecana w profilaktyce stresu.

Ciekawostką jest fakt, że herbata może być wykorzystywana nie tylko jako napój.

Okłady z czarnej herbaty łagodzą oparzenia (zwłaszcza słoneczne), zwalczają łupież oraz trądzik.

Naparu można używać też do moczenia stóp w celu zniwelowania ich nieprzyjemnego zapachu.

Znane jest także moczenie płatków kosmetycznych w herbacie i robienie z nich okładów na opuchnięte i piekące oczy.

Fusy po zielonej herbacie przydadzą się do wykonania peelingu twarzy – po takim zabiegu skóra będzie odżywiona, lepiej ukrwiona i orzeźwiona.

Co ciekawe, herbata może być wykorzystywana nie tylko do dbania o własne ciało – znakomicie sprawdzi się również w gospodarstwie domowym.

Delikatny napar z krzewu herbacianego świetnie użyźnia glebę, w związku z czym możemy używać go w roli naturalnego nawozu dla roślin doniczkowych.

Zawarta w herbacie teina podnosi kwasowość gleby. Możemy również wykorzystywać fusy jako własnoręcznie przygotowany kompost – wystarczy ułożyć je u podstawy rośliny i podlać ziemię.

Zużyte torebki po herbacie przydadzą się zaś podczas domowych porządków.

Przetarcie nimi ciemnych, drewnianych mebli nada im nowego blasku, zaś dodanie fusów do wody używanej do mycia okien sprawi, że szyby staną się bardziej lśniące.

Dzień ten jest popularny w krajach produkujących herbatę (Indie, Nepal, Wietnam, Bangladesz,
Malezja, Kenia, Tanzania, Uganda), ponieważ to okazja do tego, aby zwrócić uwagę rządów i opinii publicznej na herbacianą branżę, szczególnie pracowników zatrudnionych na plantacjach.