Myśl. Wiedza. Współpraca. Działanie.
Żadna ważna zmiana nie powstaje w jednym miejscu.
Idea potrzebuje wiedzy, aby nabrać znaczenia.
Wiedza potrzebuje dialogu, aby zostać skonfrontowana z innymi perspektywami.
Dialog potrzebuje współpracy, aby prowadzić do konkretnych rozwiązań.
A rozwiązania potrzebują ludzi i instytucji, które potrafią przełożyć je na rzeczywistość.
Właśnie na tej zasadzie powstaje ekosystem związany z działalnością IRME.
Nie jest on jedną organizacją.
Nie jest jedną strukturą.
Nie jest również formalnym połączeniem różnych podmiotów.
Jest przestrzenią wzajemnie uzupełniających się kompetencji, idei i działań, w której różne podmioty mogą realizować właściwe sobie zadania, zachowując własną tożsamość, niezależność i odpowiedzialność.
W centrum tego ekosystemu znajduje się człowiek, jego środowisko życia oraz pytanie o to, jak odpowiedzialnie kształtować przyszłość.
Od myśli do działania
IRME rozwija swoją działalność wokół przekonania, że trwała zmiana zaczyna się od myślenia.
Najpierw pojawia się pytanie.
Potem refleksja.
Następnie wiedza i analiza.
Z nich mogą powstać idee i koncepcje.
Kolejnym krokiem jest współpraca.
A dopiero później działanie.
Można ten proces przedstawić w prosty sposób:
MYŚL → WIEDZA → IDEA → DIALOG → WSPÓŁPRACA → DZIAŁANIE → ZMIANA
Każdy z tych etapów wymaga innych kompetencji.
Dlatego trudno oczekiwać, aby jedna instytucja była jednocześnie ośrodkiem myśli, centrum wiedzy, środowiskiem eksperckim, platformą współpracy i podmiotem realizującym praktyczne przedsięwzięcia.
Znacznie większą wartość może stworzyć współistnienie różnych, wyspecjalizowanych elementów.
To właśnie jest istotą ekosystemu.
IRME; przestrzeń myśli i wiedzy
Instytut Rozwoju Myśli Ekologicznej (IRME)
IRME jest intelektualnym fundamentem tego ekosystemu.
To przestrzeń rozwijania myśli ekologicznej, wiedzy, analiz, idei i koncepcji dotyczących relacji pomiędzy człowiekiem, środowiskiem, gospodarką, technologią i rozwojem cywilizacyjnym.
IRME patrzy szerzej niż na pojedynczy problem.
Nie ogranicza ekologii do ochrony przyrody.
Nie ogranicza transformacji do energetyki.
Nie traktuje rozwoju jako wyłącznie wzrostu gospodarczego.
Interesuje nas cały system zależności, który decyduje o jakości życia człowieka i kondycji środowiska.
Dlatego działalność Instytutu koncentruje się na:
myśli,
wiedzy,
analizie,
dialogu,
ideach
i rozwoju nowych sposobów rozumienia współczesności.
IRME ma przede wszystkim patrzeć dalej.
Dostrzegać procesy.
Stawiać pytania.
Porządkować wiedzę.
Konfrontować perspektywy.
Tworzyć przestrzeń dla refleksji.
A czasem również powiedzieć coś, czego nie da się sprowadzić do prostego hasła.
Green Spark; przestrzeń wdrażania i praktyki
Jeżeli IRME odpowiada przede wszystkim na pytanie:
„Jak rozumieć współczesne wyzwania i jak o nich myśleć?”
to Green Spark reprezentuje wymiar praktyczny.
To przestrzeń, w której idee dotyczące zielonej transformacji mogą być przekładane na konkretne rozwiązania, działania i projekty.
Green Spark koncentruje się na praktycznej stronie transformacji szczególnie tam, gdzie wiedza, technologia, gospodarka i inwestycje muszą spotkać się z rzeczywistymi potrzebami przedsiębiorstw, samorządów i innych podmiotów.
To właśnie tutaj pojawia się pytanie:
„Jak przełożyć ideę na rozwiązanie?”
Nie każda myśl może być od razu wdrożona.
Ale każda wartościowa zmiana potrzebuje momentu, w którym refleksja przechodzi w działanie.
Green Spark jest jednym z miejsc, w których ten proces może się rozpocząć.
Klaster Zielonej Transformacji; przestrzeń współpracy
Klaster Zielonej Transformacji (KZT)
Pomiędzy myślą a działaniem istnieje jeszcze jeden niezwykle ważny element:
współpraca.
Współczesnych wyzwań nie da się rozwiązać w pojedynkę.
Potrzebna jest nauka.
Potrzebna jest gospodarka.
Potrzebne są samorządy.
Potrzebna jest administracja publiczna.
Potrzebni są eksperci.
Potrzebne są przedsiębiorstwa.
Potrzebne są technologie.
Potrzebne są również społeczności lokalne.
Klaster Zielonej Transformacji tworzy przestrzeń, w której te różne środowiska mogą spotykać się wokół wspólnych wyzwań i projektów.
KZT koncentruje się na budowaniu współpracy na rzecz transformacji energetycznej, środowiskowej i gospodarczej.
Jego rolą jest łączenie potencjału różnych uczestników i tworzenie warunków do wspólnego działania.
Jeżeli Green Spark odpowiada na pytanie:
„Jak działać?”
to KZT pomaga odpowiedzieć na pytanie:
„Z kim możemy zrobić to razem?”
Trzy perspektywy, jeden kierunek
IRME, Green Spark i KZT nie są tym samym.
I właśnie dlatego ich zestawienie ma sens.
Każdy z tych podmiotów posiada własną tożsamość, własne zadania i własny sposób działania.
Jednocześnie ich kompetencje mogą się wzajemnie uzupełniać.
Możemy więc spojrzeć na ten ekosystem poprzez trzy podstawowe perspektywy:
IRME
MYŚL + WIEDZA
Rozumienie problemów.
Refleksja.
Analiza.
Idee.
Koncepcje.
KZT
WSPÓŁPRACA + SYSTEM
Łączenie ludzi i instytucji.
Budowanie relacji.
Wymiana kompetencji.
Projekty międzysektorowe.
Wspólne działania.
Green Spark
DZIAŁANIE + WDROŻENIE
Rozwiązania.
Technologie.
Inwestycje.
Praktyka.
Realizacja.
To nie jest hierarchia.
To komplementarność.
Ekosystem, nie korporacyjna struktura
Słowo „ekosystem” ma dla nas znaczenie szczególne.
W przyrodzie ekosystem nie jest pojedynczym organizmem.
Jest wspólnotą różnych elementów, które pozostają ze sobą w relacjach.
Każdy pełni określoną funkcję.
Każdy ma własną specyfikę.
A jednocześnie funkcjonowanie jednego elementu może wpływać na pozostałe.
Podobnie rozumiemy nasz ekosystem.
Nie chcemy tworzyć sztucznej struktury, w której wszystkie elementy muszą wyglądać tak samo.
Chcemy tworzyć środowisko, w którym różne kompetencje mogą się spotykać.
Różne doświadczenia mogą się uzupełniać.
Różne idee mogą prowadzić do nowych rozwiązań.
A różne organizacje mogą realizować zadania, do których zostały najlepiej przygotowane.
Niezależność i komplementarność
Każdy element ekosystemu zachowuje własną tożsamość.
To bardzo ważne.
IRME pozostaje Instytutem.
Green Spark pozostaje podmiotem działającym w sferze praktycznej.
KZT pozostaje platformą współpracy i transformacji.
Nie chodzi o zacieranie tych różnic.
Wręcz przeciwnie.
To właśnie ich zachowanie pozwala budować wiarygodność całego ekosystemu.
Współpraca nie wymaga utraty niezależności.
Partnerstwo nie oznacza identyczności.
Komplementarność nie oznacza podporządkowania.
Można działać razem, zachowując własną odpowiedzialność.
Od wiedzy do wartości
Wiedza sama w sobie ma ogromną wartość.
Ale jej znaczenie może wzrosnąć jeszcze bardziej, kiedy zostanie wykorzystana do tworzenia rozwiązań.
Idea może stać się koncepcją.
Koncepcja może stać się projektem.
Projekt może stać się inwestycją.
Inwestycja może zmienić sposób funkcjonowania przedsiębiorstwa, gminy, regionu czy całego sektora.
Dlatego ważnym elementem naszego podejścia jest droga od wiedzy do wartości.
Nie każda wiedza musi prowadzić do projektu.
Nie każda idea musi zostać wdrożona.
Ale jeżeli istnieje rozwiązanie, które może realnie poprawić jakość życia, efektywność gospodarowania zasobami czy bezpieczeństwo energetyczne, warto stworzyć warunki, aby mogło przejść z poziomu idei do rzeczywistości.
Lokalnie i systemowo
Współczesne wyzwania mają jednocześnie wymiar lokalny i globalny.
Zmiana klimatu jest zjawiskiem globalnym.
Ale jej skutki odczuwają konkretne miasta, gminy, przedsiębiorstwa i mieszkańcy.
Transformacja energetyczna jest procesem systemowym.
Ale jej rzeczywistość zaczyna się w konkretnym budynku, przedsiębiorstwie, gospodarstwie rolnym czy samorządzie.
Dlatego ekosystem powinien potrafić łączyć myślenie strategiczne z działaniem lokalnym.
Patrzeć szeroko.
Ale działać konkretnie.
Rozumieć procesy globalne.
Ale dostrzegać człowieka, który znajduje się na końcu każdego systemu.
Samorząd jako miejsce realnej transformacji
Jednym z najlepszych przykładów potrzeby współpracy różnych kompetencji jest samorząd.
Gmina musi jednocześnie myśleć o energii, budynkach, transporcie, wodzie, odpadach, przestrzeni, gospodarce, mieszkańcach i finansach.
Nie może rozwiązać każdego problemu osobno.
Potrzebuje wiedzy.
Potrzebuje analizy.
Potrzebuje ekspertów.
Potrzebuje technologii.
Potrzebuje finansowania.
Potrzebuje partnerów.
Właśnie dlatego ekosystem może tworzyć wartość szczególnie tam, gdzie złożony problem wymaga połączenia wielu różnych kompetencji.
Ekosystem wiedzy i odpowiedzialności
Nie chcemy budować ekosystemu opartego wyłącznie na technologii czy biznesie.
Jego fundamentem musi być również odpowiedzialność.
Odpowiedzialność za środowisko.
Odpowiedzialność za jakość wiedzy.
Odpowiedzialność za podejmowane decyzje.
Odpowiedzialność za ludzi.
Odpowiedzialność za przyszłe pokolenia.
Dlatego rozwój powinien być zawsze konfrontowany z pytaniem:
„Jakie będą konsekwencje tego, co robimy dzisiaj?”
To pytanie powinno towarzyszyć zarówno myśleniu, jak i działaniu.
Ludzie są najważniejszą częścią ekosystemu
Żadna struktura nie ma znaczenia bez ludzi.
To eksperci tworzą wiedzę.
Naukowcy rozwijają poznanie.
Przedsiębiorcy wdrażają rozwiązania.
Samorządowcy podejmują decyzje.
Urzędnicy tworzą i realizują polityki publiczne.
Inżynierowie budują technologie.
Nauczyciele przekazują wiedzę.
Organizacje społeczne budują świadomość.
A mieszkańcy ostatecznie oceniają, czy zmiana rzeczywiście poprawiła ich życie.
Dlatego najważniejszym zasobem ekosystemu nie są dokumenty, projekty ani technologie.
Są nim ludzie i relacje pomiędzy nimi.
Ekosystem otwarty
Ekosystem nie powinien być zamkniętym kręgiem.
Powinien rozwijać się poprzez nowe relacje, nowe doświadczenia i nowe idee.
Dlatego pozostajemy otwarci na współpracę z:
uczelniami,
instytutami badawczymi,
samorządami,
administracją publiczną,
przedsiębiorstwami,
organizacjami społecznymi,
ekspertami,
innowatorami,
mediami
i wszystkimi środowiskami, które chcą uczestniczyć w odpowiedzialnym kształtowaniu przyszłości.
Nie chodzi o to, aby wszyscy myśleli tak samo.
Chodzi o to, aby potrafili wspólnie myśleć o tym, co naprawdę ważne.
Nie budujemy struktury. Budujemy zdolność do działania.
To najważniejsza zasada całej idei ekosystemu.
Nie interesuje nas liczba podmiotów.
Nie interesuje nas liczba podpisanych porozumień.
Nie interesuje nas liczba logotypów.
Interesuje nas zdolność do tworzenia wartości.
Jeżeli połączenie wiedzy, ludzi, technologii i współpracy pozwala rozwiązać problem, stworzyć nową ideę, przygotować inwestycję albo poprawić funkcjonowanie lokalnej społeczności — wtedy ekosystem spełnia swoją funkcję.
Rezultat jest ważniejszy od struktury.
Przyszłość potrzebuje ekosystemów
W świecie coraz bardziej złożonych zależności tradycyjny model działania pojedynczych, zamkniętych organizacji będzie coraz częściej niewystarczający.
Największe wyzwania będą wymagały:
wspólnej wiedzy,
wspólnych kompetencji,
wymiany doświadczeń,
interdyscyplinarności,
technologii,
kapitału,
odpowiedzialności
i zaufania.
Dlatego przyszłość należy nie tylko do najlepszych organizacji.
W coraz większym stopniu będzie należała do najlepiej współpracujących ze sobą środowisk.
Nasza droga: od myśli do zmiany
Ekosystem IRME można więc postrzegać jako drogę.
MYŚL
pozwala zobaczyć problem.
↓
WIEDZA
pozwala go zrozumieć.
↓
ANALIZA
pozwala ocenić możliwe scenariusze.
↓
IDEA
pozwala wyobrazić sobie rozwiązanie.
↓
WSPÓŁPRACA
pozwala połączyć kompetencje.
↓
DZIAŁANIE
pozwala przełożyć rozwiązanie na rzeczywistość.
↓
ZMIANA
jest rezultatem całego procesu.
To właśnie jest sens budowania ekosystemu.
Nie po to, aby tworzyć kolejną strukturę.
Po to, aby zwiększać zdolność do mądrego działania.
Ekosystem przyszłości
IRME będzie nadal rozwijał swoją rolę jako przestrzeń myśli, wiedzy i refleksji.
Green Spark będzie rozwijał praktyczny wymiar zielonej transformacji.
KZT będzie rozwijał współpracę i zdolność różnych środowisk do wspólnego działania.
A pomiędzy nimi mogą powstawać kolejne relacje, idee, projekty i inicjatywy.
Nie wiemy jeszcze, dokąd dokładnie doprowadzą.
I nie musimy tego wiedzieć.
Dobry ekosystem nie jest zamkniętym projektem.
Rozwija się wraz z ludźmi, którzy go tworzą.
Razem, ale nie tak samo
To chyba najważniejsza zasada naszego podejścia.
Nie musimy być tacy sami.
Nie musimy wykonywać tych samych zadań.
Nie musimy reprezentować tych samych środowisk.
Nie musimy mieć identycznych kompetencji.
Musimy natomiast potrafić znaleźć wspólny cel.
Bo właśnie z różnorodności powstaje siła.
Z różnych punktów widzenia powstaje pełniejszy obraz.
Z połączenia wiedzy i doświadczenia powstają lepsze rozwiązania.
A ze współpracy ludzi, którzy potrafią myśleć dalej niż własny interes, może powstać prawdziwa zmiana.
Przyszłość nie powstaje w pojedynkę
Świat, który tworzymy, będzie rezultatem decyzji podejmowanych dzisiaj.
Dlatego potrzebujemy nie tylko nowych technologii.
Potrzebujemy nowych idei.
Nie tylko nowych inwestycji.
Potrzebujemy lepszego rozumienia ich konsekwencji.
Nie tylko nowych strategii.
Potrzebujemy ludzi zdolnych do ich odpowiedzialnego realizowania.
Nie tylko współpracy formalnej.
Potrzebujemy współpracy opartej na zaufaniu, wiedzy i wspólnym celu.
I właśnie dlatego budowanie ekosystemu jest dla nas czymś więcej niż organizacyjnym rozwiązaniem.
Jest sposobem myślenia o przyszłości.
MYŚL. WIEDZA. WSPÓŁPRACA. DZIAŁANIE.
IRME to miejsce, w którym rodzą się pytania i idee.
KZT to przestrzeń, w której spotykają się ludzie, kompetencje i środowiska.
Green Spark to przestrzeń, w której idee mogą zostać przełożone na praktyczne rozwiązania.
Razem tworzą otwarty ekosystem wiedzy, współpracy i działania, którego celem nie jest tworzenie kolejnej struktury.
Jego celem jest coś znacznie ważniejszego:
lepiej rozumieć świat, odpowiedzialniej podejmować decyzje i skuteczniej kształtować przyszłość.
Bo przyszłość nie powstaje w jednym miejscu.
Powstaje pomiędzy ludźmi, ideami, wiedzą i działaniem.