Nowe badanie ujawnia wpływ ciepła i światła na gatunki tropikalnej trawy morskiej

Łąki trawy morskiej to podwodne łąki, które rosną w płytkich wodach przybrzeżnych na całym świecie.

Są jednymi z najbardziej produktywnych i różnorodnych ekosystemów na ziemi, w których występuje bogata różnorodność organizmów morskich, takich jak ryby, żółwie, krowy morskie i koniki morskie.

Zapewniają również ważne usługi ekosystemowe, które przynoszą korzyści ludziom i przyrodzie, takie jak filtrowanie wody, stabilizacja osadów, magazynowanie węgla i wspieranie rybołówstwa.

Jednak łąki z trawą morską stoją w obliczu gwałtownego zaniku z powodu działalności człowieka i zmian środowiskowych, które zagrażają ich istnieniu i funkcjonowaniu.

Globalna ocena 215 badań wykazała, że łąki trawy morskiej zanikają w tempie 110 km2 rocznie od r. 1980.

Tempo spadku przyspieszyło z 0,9% rocznie przed 1940 r. do 7% rocznie od r. 1990.

Wskaźniki utraty trawy morskiej są porównywalne do tych zgłaszanych w przypadku namorzyn, raf koralowych i lasów tropikalnych, a łąki z trawą morską są jednymi z najbardziej zagrożonych ekosystemów na ziemi.

Przyczyny upadku trawy morskiej

Głównymi przyczynami zanikania trawy morskiej są rozwój wybrzeży, pogorszenie jakości wody, zmiana klimatu i degradacja ekologiczna. Zagrożenia te wpływają na łąki trawy morskiej na różne sposoby i w różnej skali, donosi Phys.org.

Rozwój obszarów przybrzeżnych niszczy lub degraduje siedliska trawy morskiej poprzez bezpośrednie oddziaływanie fizyczne lub pośrednie zmiany hydrologiczne. Przykłady działań związanych z rozwojem wybrzeża, które mają wpływ na łąki trawy morskiej, obejmują pogłębianie, zasypywanie, rekultywację gruntów, akwakulturę, turystykę i żeglugę.
Zdegradowana jakość wody zmniejsza dostępność światła i zwiększa ładunki składników odżywczych i osadów, które wpływają na wzrost i przeżywalność trawy morskiej. Źródła degradacji jakości wody obejmują zrzuty ścieków, spływy rolnicze, miejskie wody deszczowe i ścieki przemysłowe.
Zmiana klimatu zmienia temperaturę, zasolenie, poziom morza oraz częstotliwość i intensywność sztormów, co wpływa na rozmieszczenie i odporność trawy morskiej. Wpływ zmiany klimatu obejmuje stres termiczny, stres związany z zasoleniem, wzrost poziomu mórz, zniszczenia spowodowane sztormami i zakwaszenie oceanów.
Degradacja ekologiczna zmniejsza liczebność i różnorodność organizmów związanych z trawą morską, które wpływają na produktywność i funkcję trawy morskiej. Skutki degradacji ekologicznej obejmują przełowienie, gatunki inwazyjne, wybuchy chorób i roślinożerność.

Skutki tych zagrożeń różnią się w zależności od regionu i gatunku. Na przykład tropikalne trawy morskie są bardziej wrażliwe na stres temperaturowy niż trawy morskie z klimatu umiarkowanego.

Tropikalne trawy morskie są również bardziej dotknięte utratą siedlisk z powodu rozwoju wybrzeża i działalności akwakultury niż trawy morskie z klimatu umiarkowanego.

Rozwiązania do ochrony trawy morskiej

Ochrona łąk trawy morskiej wymaga połączenia podejść, które zajmą się pierwotnymi przyczynami ich upadku i zwiększą ich regenerację i odporność, informuje PNAS.

Niektóre z możliwych rozwiązań obejmują:

Ustanowienie morskich obszarów chronionych, które obejmują siedliska trawy morskiej i związanych z nimi gatunków. Morskie obszary chronione mogą chronić łąki trawy morskiej przed bezpośrednim oddziaływaniem człowieka, takim jak połowy, kotwiczenie i trałowanie. Mogą również zwiększać bioróżnorodność i produktywność organizmów związanych z trawą morską, takich jak ryby, żółwie i diugonie.
Wdrażanie zintegrowanego zarządzania strefą przybrzeżną, które równoważy potrzeby rozwoju człowieka i ochrony środowiska. Zintegrowane zarządzanie strefą przybrzeżną może zmniejszyć presję wywieraną na łąki trawy morskiej przez działania związane z rozwojem wybrzeża, takie jak rekultywacja gruntów, akwakultura i turystyka. Może również promować stosowanie najlepszych praktyk gospodarowania, takich jak strefy buforowe, osadniki i oczyszczanie ścieków.
Zmniejszenie napływu substancji odżywczych i osadów ze źródeł lądowych poprzez ulepszone oczyszczanie ścieków, praktyki rolnicze i kontrolę erozji. Redukcja składników odżywczych i osadów może poprawić jakość wody i dostępność światła dla wzrostu i przetrwania trawy morskiej. Może również zapobiegać eutrofizacji i zakwitom glonów, które mogą przytłumić lub zacienić trawę morską.
Przywracanie zdegradowanych siedlisk trawy morskiej poprzez sadzenie lub przesadzanie trawy morskiej lub wzmacnianie naturalnej rekrutacji. Przywrócenie trawy morskiej może zwiększyć zasięg i gęstość łąk trawy morskiej na obszarach, na których zostały utracone lub zredukowane. Może również poprawić jakość i funkcjonowanie siedlisk organizmów związanych z trawą morską, takich jak ryby, żółwie i diugonie.
Zwiększanie zdolności adaptacyjnych łąk trawy morskiej do zmiany klimatu poprzez promowanie różnorodności genetycznej, łączności i ostoi. Różnorodność genetyczna może zwiększyć zmienność i odporność populacji trawy morskiej na stresory środowiskowe, takie jak temperatura, zasolenie i zakwaszenie oceanów. Łączność może ułatwić rozprzestrzenianie się i migrację traw morskich w różnych siedliskach i regionach. Refugia może zapewnić bezpieczne schronienie trawom morskim na obszarach, gdzie warunki środowiskowe są bardziej sprzyjające lub stabilne.
Zwiększanie świadomości społecznej i udziału w ochronie trawy morskiej poprzez edukację, działania informacyjne i naukę obywatelską. Świadomość społeczna i uczestnictwo mogą zwiększyć uznanie i zrozumienie wartości i znaczenia łąk trawy morskiej dla ludzi i przyrody. Może również zachęcać do zaangażowania i wspierania zainteresowanych stron, takich jak społeczności lokalne, rządy, organizacje pozarządowe i przedsiębiorstwa, w inicjatywach ochrony trawy morskiej.

Łąki trawy morskiej są niezbędne dla zdrowia i dobrego samopoczucia ludzi i przyrody.

Rozumiejąc zagrożenia, przed którymi stoją, i wdrażając rozwiązania, których potrzebują, możemy zapewnić ich przetrwanie i trwałość dla przyszłych pokoleń.