Zmiany klimatyczne mogą mieć potencjalnie katastrofalny wpływ na Caatinga, która rozciąga się na obszarze 850 000 kilometrów kwadratowych (328 000 mil kwadratowych) w północno-wschodniej części Brazylii.
Stracić gatunek
Badanie opublikowane w czasopiśmie naukowym Global Change Biology przez naukowców z Campinas State University (Unicamp) oraz federalnych uniwersytetów w Minas Gerais i Paraíba przewiduje, że do roku 2060 – 91,6% zbiorowisk ssaków lądowych w Caatinga utraci gatunki, a 87% zostanie pozbawione siedlisk.
Najbardziej dotknięte zostaną małe ssaki, takie jak zwinny opos smukły ( Gracilinanus agilis ) i opos białouchy ( Didelphis albiventris ), które stanowią 54% gatunków ssaków Caatinga.
Głównym wnioskiem z badania było to, że najsuchsze obszary kraju, zwłaszcza półsuchy region w północno-wschodniej Brazylii, prawdopodobnie wyginą coraz większą liczbę gatunków ssaków, zwłaszcza małych.
Naukowcy przeprowadzili badanie, korzystając z prognoz Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC).
W badaniu zbadano 40 000 wystąpień 93 gatunków zwierząt nielatających, a po przejrzeniu danych pozostało około 12 000 zatwierdzonych zapisów.
Wywołane przez człowieka zmiany klimatyczne zaostrzyły negatywne skutki społeczno-gospodarcze, środowiskowe i ekologiczne poprzez zmianę wzorców opadów i podniesienie średnich globalnych temperatur.
„Gatunki o bardziej ograniczonym występowaniu, takie jak niektóre gryzonie, powinny być coraz rzadsze i tylko kilka gatunków, które są bardziej odporne na suchy klimat, jak niektóre pancerniki, powinno być w stanie utrzymać swoje rozmieszczenie” – powiedział Mathias Mistretta Pires, biolog i współpracownik Moury w Unicampie.
Badanie pokazuje również, że 70% społeczności ssaków ulegnie homogenizacji, a kilka gatunków ogólnych o różnej diecie i siedliskach przetrwa, aby zastąpić rzadsze i specjalistyczne gatunki, które żyją wyłącznie w określonych siedliskach i mają bardziej rygorystyczną dietę.
Zastąpienie to doprowadzi do utraty funkcji ekologicznych, takich jak dystrybucja nasion. Cała ekologia będzie mniej odporna.
Elektrownie wiatrowe i brak polityki
Istnieją dodatkowe gatunki, którym zagrażają czynniki inne niż zmiany klimatyczne.
Tak jest w przypadku kuguara ( Puma concolor ) i jaguara ( Panthera onca ).
Gatunki te, podobnie jak wszystkie inne, cierpią z powodu braku polityki publicznej mającej na celu utrzymanie Caatinga – mniej niż 10% biomu jest chronione przez obszary chronione.
Innym problemem jest rosnąca liczba farm wiatrowych – według Brazylijskiego Stowarzyszenia Energetyki Wiatrowej 90% krajowych elektrowni wiatrowych zlokalizowanych jest na tym biomie.
Rozwój tych farm wiatrowych wymaga usunięcia rodzimej roślinności, która może wysuszyć sąsiednie źródła i zakłócić normalny przepływ opadów.
W rezultacie jaguary muszą pokonywać większe odległości w poszukiwaniu wody i pożywienia, zbliżając je do gospodarstw rolnych, gdzie zazwyczaj zabijają kozy, co powoduje, że rolnicy zabijają je w obronie swoich zwierząt.
Przed badaniem na ssakach ta sama grupa badaczy ukończyła przełomowe badania dotyczące zagrożeń dla roślin Caatinga.
Przeanalizowali 420 000 zapisów występowania 3060 gatunków w biomie i oszacowali, że do roku 2060, 99% zbiorowisk roślinnych utraci gatunki.
Opracowanie: irme.pl