Pierwszy kompleksowy obraz cyklu lodu morskiego w Arktyce pokazuje reakcję lodu morskiego na zmiany klimatyczne.

Lata badań wykazały, że Arktyka nasila skutki zmiany klimatu i że lód morski na tym obszarze jest narażony na wzrost arktycznego ocieplenia

Wymiana ciepła, pędu i masy między atmosferą a oceanem jest znacząco zmieniona przez lód morski.

W rezultacie kluczowym czynnikiem w „budżecie cieplnym” układu atmosfera-lody-ocean jest czas topnienia i zamarzania lodu morskiego oraz długość sezonów topnienia i zamarzania.

Najnowsze badania

Do niedawna większość badań wykorzystywała odczyty teledetekcyjne z powierzchni w celu określenia początku topnienia i zamarzania Arktyki, ale prawie nigdy nie badano procesu zamrażania i rozmrażania pod dnem lodu.

Międzynarodowy zespół naukowców właśnie opublikował nowe badanie w czasopiśmie European Geosciences Union The Cryosphere, w którym bada się czasoprzestrzenną zmienność początku topnienia/zamrażania powierzchni i podstawy oraz identyfikuje leżące u jej podstaw mechanizmy. Odkrycia te mogą pomóc nam lepiej zrozumieć, jak zmienia się klimat, lód i ocean oraz jak zmienia się bilans masy lodu morskiego w Arktyce.

Long Lin, główny naukowiec z Polar Research Institute of China, zauważa, że „cieńsza grubość lodu i cieńsza pokrywa śnieżna sprzyjają wczesnemu początku zamarzania podstawy. Ocean pełni funkcję międzysezonową w kontrolowaniu wzrostu lub rozpadu lodu morskiego”.

Studiowanie zamrożenia

Naukowcy odkryli, że wieloletni lód w Arktyce na ogół zaczynał zamarzać mniej więcej trzy miesiące po powierzchni. Według Lin: „Na podstawie obserwacji lodu synchronicznego i leżących u jego podstaw obserwacji oceanu odkryliśmy opóźnienie zamarzania podstaw lodu w stosunku do powierzchni, które można przypisać kontroli wewnętrznej pojemności cieplnej lodu morskiego i uwalnianiu ciepła przez ocean z mieszanych warstwa i warstwa podpowierzchniowa”.

Chociaż cieńszy lód zwykle ma dłuższy sezon zamarzania, według Lin ogólny wzrost lodu nadal nie może zrekompensować utraty lodu morskiego latem. Patrząc z innej perspektywy, samoregulacja systemu lodowo-oceanicznego w Arktyce opóźni cofanie się lodu morskiego.

Odkrycia te stanowią pierwszą kompleksową analizę cyklu zamrażania i rozmrażania lodu morskiego w Arktyce oraz jego interakcji z atmosferą powyżej i oceanem poniżej. Dodatkowo podkreśla znaczenie zsynchronizowanego, dokładnego monitorowania układu powietrze-lód-ocean, co wyjaśnia fizyczne podstawy procesu sprzęgania.

Przyszłe badania

Naukowcy nalegają, aby przyszłe pomiary charakterystyki wód górnych oceanów były prowadzone jednocześnie z bardziej dogłębnymi i szczegółowymi obserwacjami bilansu masy lodowej różnych rodzajów lodu.

Uważają, że znacznie zwiększy to naszą zdolność do zrozumienia arktycznego systemu lodowo-oceanicznego.

Opracowanie; irme.pl