Na świecie panuje czwarty poważny epizod blaknięcia koralowców dotyczący ekosystemów morskich.
Od r. 2023 katastrofa ekologiczna poważnie wpływa na populacje koralowców w Oceanie Atlantyckim, Pacyfiku i Indyjskim.
Podwodna różnorodność biologiczna jest poważnie zagrożona ze względu na wyjątkową intensywność tego wydarzenia.
Kryzys wybielający: globalna fala upałów pod wodą
Rafy koralowe, zwane czasami oceanicznymi lasami deszczowymi, stoją w obliczu niezrównanego zagrożenia.
Rosnące temperatury oceanów spowodowały powszechne blaknięcie koralowców, czyli stan, w którym koralowce wypędzają symbiotyczne glony żyjące w ich tkankach.
Proces ten czyni koralowce bardziej podatnymi na choroby i głód, pozbawiając je głównego źródła pożywienia i wspaniałych kolorów.
Obecne zjawisko blaknięcia poważnie wpłynęło na rafy na obu półkulach, powodując wysoką śmiertelność.
Naukowcy ustalili, że powszechne bielenie jest elementem szerszego trendu związanego z rekordowo wysokimi temperaturami oceanów na całym świecie.
Skutki są bardzo dotkliwe na Karaibach, gdzie czas trwania i intensywność wybielania są bezprecedensowe w porównaniu z poprzednimi epizodami.
Zdjęcia z drona ukazują skalę zniszczeń
Najnowsze zdjęcia z drona ukazały głębokość zniszczeń spowodowanych incydentem wybielania.
Po masowym wybieleniu zeszłego lata prawie 97% koralowców na rafie North Point na wyspie Lizard Island w Wielkiej Rafie Koralowej uznano za martwe.
Ta niepokojąca liczba jest pierwszym ilościowym oszacowaniem śmiertelności koralowców w wyniku ostatniego blaknięcia.
Wykorzystanie dronów dało badaczom świeże spojrzenie na stan raf koralowych, umożliwiając szczegółowe mapowanie i ocenę dotkniętych obszarów.
Zdjęcia wykonane w marcu i ponownie w czerwcu wykazują ostry kontrast: wczesne zdjęcia przedstawiają żywe, choć podkreślone koralowce, podczas gdy późniejsze zdjęcie przedstawia głównie martwą rafę.
Jakie są przyczyny blaknięcia koralowców?
Główną przyczyną blaknięcia koralowców są stresy środowiskowe, które zakłócają symbiotyczną interakcję między koralowcami a glonami żyjącymi w ich tkankach.
Głównym winowajcą jest rosnąca temperatura wody, często spowodowana zmianami klimatycznymi. Kiedy koralowce wydalają glony, woda traci niezbędne składniki odżywcze i kolor.
Na płytkich obszarach, gdzie koralowce są bardziej narażone, zwiększone nasłonecznienie, w tym promieniowanie UV, może być czynnikiem powodującym blaknięcie.
Zakwaszenie oceanów, spowodowane wysokim poziomem dwutlenku węgla, zmienia skład chemiczny wody.
Blaknięcie koralowców wynika z zanieczyszczeń mułem i niebezpiecznymi spływami chemicznymi, które powodują duszenie koralowców lub czynią je bardziej podatnymi na choroby.
Stres fizyczny spowodowany sedymentacją zabudowy przybrzeżnej i ekspozycją na powietrze podczas skrajnie odpływów może powodować blaknięcie koralowców.
Elementy te mogą działać pojedynczo lub wspólnie, a im dłużej korale są na nie narażone, tym bardziej szkodliwe stają się ich skutki.
Wezwanie do działania
Światowy kryzys blaknięcia koralowców dobitnie przypomina o wrażliwości ekosystemów morskich i pilnej potrzebie podjęcia międzynarodowych działań w celu zapobiegania zmianom klimatycznym.
Utrata raf koralowych byłaby katastrofalna na wielu poziomach, ponieważ uważa się, że stanowią one siedlisko 25% wszystkich gatunków morskich i są bardzo cenne ekonomicznie.
Konieczne jest szybkie działanie, aby przeciwdziałać skutkom rosnących temperatur i ocalić te znaczące podwodne zbiorowiska dla przyszłych pokoleń.