Naukowcy odkryli, jak zmiana klimatu zmieni rozmieszczenie geograficzne gadów, powodując wyginięcie niektórych gatunków.

Najlepsze i najgorsze scenariusze dla gadów

Gady żyjące na glebach piaszczystych na obszarach suchych i potrafiące przetrwać wysokie temperatury czerpią korzyści z globalnego ocieplenia, ponieważ w wyniku zmiany klimatu powiększają się odpowiednie siedliska.

Jak jednak wynika z artykułu opublikowanego w czasopiśmie Journal of Arid Environments, badanie przeprowadzone przez brazylijskich naukowców pokazuje, że nie zawsze tak jest.

Naukowcy przyjrzeli się zapisom występowania dziesięciu gatunków psammofilnych łuskonośnych (pięć jaszczurek i pięć węży), które żyją w południowoamerykańskiej przekątnej formacji otwartych (DOF) lub suchej przekątnej (DD), która obejmuje brazylijskie biomy Caatinga i Cerrado, a także Biomy Chaco Argentyny i Paragwaju.

Eksperci uwzględnili informacje na temat obecnego klimatu, rodzaju gleby i innych zmiennych środowiskowych, które wpływają na zdolność tych stworzeń do przetrwania w swoich siedliskach.

Następnie przeprowadzili symulację najlepszych i najgorszych scenariuszy emisji gazów cieplarnianych, aby zobaczyć, jak te miejsca będą wyglądać w latach 2040 i 2060, w oparciu o prognozy Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC).

Modele wskazały również potencjalne siedliska gatunków, które nie zostały jeszcze zbadane na miejscu w celu ustalenia, czy dane zwierzęta tam żyją.

Najlepszy scenariusz na rok 2040, który zakłada umiarkowany poziom emisji gazów cieplarnianych, przewiduje, że utrata siedlisk przeważy poprawę zasięgu i klimatu w przypadku wszystkich 10 gatunków.

Najbardziej na utratę siedlisk ucierpiałaby Micrablepharus maximiliani, jaszczurka błękitnogoniasta i Vanzosaura savanicola, wanzozaur czerwonogoniasty. M. Maximiliani straciłby 88% swojego siedliska, podczas gdy V. savanicola straciłby 99% i lokalnie wyginął.

Nawet przy najbardziej optymistycznym scenariuszu dotyczącym zmian klimatycznych perspektywy na rok 2060 są ponure. U wszystkich dziesięciu gatunków doszłoby do utraty siedlisk w zakresie od 2,5 do 100%. V. savanicola, Rodriguesophis iglesiasi (wąż pampasowy Gomesa) i Phalotris matogrossensis (wąż ryjący Mato Grosso) wyginęłyby. Dwie kolejne jaszczurki i wąż poniosłyby straty w wysokości 60–82%.

Najgorszy scenariusz na rok 2040 wskazywał, że wszystkie gatunki stracą więcej, niż zyskały, przy czym dwa gatunki stracą ponad 76%.

Najgorszy scenariusz na rok 2060 przewidywał znacznie większe straty. Niektóre gatunki odniosłyby większe zyski niż we wcześniejszych scenariuszach, ale straty byłyby większe, a V. rubricauda, ​​inny wanzozaur czerwonoogoniasty, wyginąłby.

Przeczytaj także: Zmiana klimatu 252 miliony lat temu mogła pomóc gadom w osiągnięciu dominacji

Alarmująca sytuacja

Naukowcy są szczególnie zaniepokojeni wynikami badania, ponieważ tego typu zagrożenia dotychczas nie dostrzegano w przypadku gadów kopiących nory w piaszczystej glebie.

Naukowcy zwracają uwagę, że najnowsza ogólnokrajowa ocena zagrożonych gadów przeprowadzona przez Instytut Ochrony Różnorodności Biologicznej Chico Mendes (ICMBio), oddział brazylijskiego Ministerstwa Środowiska i Zmian Klimatu, została przeprowadzona w 2022 r. i nie uwzględniła zmiany klimatu jako czynnika ryzyka , pomimo stosowania tych samych kryteriów, co Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN).

„Niektóre gatunki, dla których przewidujemy poważne straty, a nawet wyginięcie, nie byłyby nawet zagrożone według obecnych kryteriów stosowanych przy tego rodzaju ocenie zagrożenia. Kryteria muszą zostać zmienione do następnej oceny” – stwierdziła Julia Oliveira, autorka artykułu.

Przewidywanej w badaniu katastrofy można by uniknąć lub przynajmniej zminimalizować, gdyby utworzono nowe obszary ochrony objęte pełną ochroną i optymalnie rozbudowano istniejące obszary ochrony na obszarach korzystnych dla tych gatunków obecnie i w przyszłości.

Opracowanie: irme.pl