EkologiaKlimatNaturaPrzyrodaŚrodowisko

Światowy Dzień Zmniejszania Skutków Klęsk Żywiołowych

Światowy Dzień Zmniejszania Skutków Klęsk Żywiołowych

13 października obchodzimy Światowy Dzień Zmniejszania Skutków Klęsk Żywiołowych .

Co roku obchodom towarzyszy powiązany z zagadnieniem temat przewodni w celu zrozumienia wielowątkowej dynamiki kryzysów naturalnych, opracowania odpowiednich strategii zapobiegawczych i działań zmniejszających konsekwencje kryzysu.

Bezpieczeństwo humanitarne i środowiskowe w ciągu kilku ostatnich dziesięcioleci staje się coraz trudniejszym wyzwaniem.

Huragany, tornada, tsunami, trzęsienia ziemi i osuwiska, susze, powodzie, pożary na rozległych obszarach leśnych, lawiny śnieżne, obfite opady, ekstremalne czy długotrwałe upały i mrozy lub awarie infrastruktury, poddające środowisko ogromnemu skażeniu – to przykłady kataklizmów, których częstotliwość i skala zatrważająco rośnie.

Na wiele z nich wpływają między innymi zmiany klimatu, do których nieustannie się dokładamy. Zapomniane w gniazdku ładowarki do telefonów, pomnożone przez miliony właścicieli, przez 365 dni w roku i przez kilka lat potrzebują kolosalnej ilości energii.

Do jej wytworzenia zużywa się odpowiedniej ilości surowców, produkty spalania których pozostają w atmosferze, a proces wydobycia może być bardzo inwazyjny, jak w przypadku szczelinowania w celu wypłukania gazu łupkowego.

Odbija się dalekim echem przykładowo w Boliwii, gdzie niewidziana dotąd tak często susza rokrocznie „kosi” plony rolników.

Ofiarami kataklizmów co roku staje się ponad 226 mln osób, tracąc życie, zdrowie, majątek, dach nad głową czy plony.

UNISDR promuje tworzenie rozbudowanych systemów prewencyjnych, które uwzględniają duże zróżnicowanie wewnętrzne i możliwości każdej grupy społecznej, której dotyka katastrofa.

Podejście, które jest popularyzowane w ramach Światowego Dnia Zmniejszania Skutków Klęsk Żywiołowych to szereg działań, sprzyjających długofalowemu zwiększeniu bezpieczeństwa: większe inwestycje i lepsza urbanistyka, podnoszenie świadomości, edukacja i włączenie społeczności lokalnej, sprawne rządy i ustawodawstwo, systemy wczesnego powiadamiania, plany awaryjne, wczesna ocena ryzyka i zrównoważony rozwój.

Takie działania zapobiegawcze przede wszystkim ratują życie, co jest bezcenne, ale również pod względem finansowym są znacznie tańsze niż tzw. kultura reakcji.

A co my zatem możemy zrobić?

Odpowiedź jest prosta – podjąć kolejne wyzwania, czyli :

  • zanotujmy lokalne numery alarmowe,
  • sprawdźmy możliwe ścieżki ewakuacyjne w budynkach, w których przebywamy najczęściej,
  • zastanówmy się, jakie rzeczy należy wziąć z domu w przypadku nagłej potrzeby ucieczki,
  • przemyślmy, co powinno trafić do plecaka, z którego nasza rodzina mogłaby się wyżywić w ciągu trzech dni.

„Każda decyzja może uczynić nas bardziej odpornymi albo zagrożonymi”, przeczytamy na końcu materiału filmowego UNISDR, zachęcającego do podejmowania dalekosiężnych kroków prewencyjnych.