Bez kategorii

Opakowanie, recykling, środowisko…

Podobny obraz
Opakowanie drewniane

Drewno jest dobre na wszystko

Wraz ze wzrostem świadomości ekologicznej myślimy więcej o tym, co kupujemy i co się z tym później dzieje. Nawet po wyrzuceniu do śmietnika. Zamiast martwić się, czy opakowanie zużytego produktu nie trafi do rowu albo będzie odpowiednio przetworzone, może zrobić je z drewna?

Drewniane opakowania są wykorzystywana od dawna nie tylko z powodów ekologicznych. Stosuje się je m.in. do transportu owoców czy warzyw, bo charakteryzują się dużą wytrzymałością oraz wysoką odpornością na działanie czynników atmosferycznych (np. wilgoci). Tym samym przyczyniają się do zachowania świeżości transportowanych w nich produktów spożywczych.

Zalety drewna są trudne do przecenienia, a jego wady to kwestia dyskusyjna. Z perspektywy technologicznej ryzyko biodeterioracji drewna, czyli poddanie procesowi niszczenia przez mikroorganizmy, jest wadą, ale z biologicznego punktu widzenia mamy do czynienia z obiegiem węgla i wielu innych cennych pierwiastków w przyrodzie.

Kolejną zaletą środowiskową jest oszczędność energii w procesie produkcyjnym. Do wyprodukowania materiałów konkurencyjnych dla drewna potrzeba olbrzymiej ilości energii. Opakowania drewniane są zatem daleko bardziej przyjazne środowisku, gdyż produkowane są w naturze, i są w 100 procentach surowcem odnawialnym.

Podobnie, jak w przypadku innych opakowań, istotną kwestią jest trwałość drewna, jego wytrzymałość i elastyczność oraz przystosowanie do wielorazowego użytku, czyli wydłużenie czasu przydatności poprzez odpowiednią impregnację. Tutaj niezwykle ważny jest dobór środków tak, by nie szkodziły środowisku, nie emitowały szkodliwych substancji, a także by składniki impregnatów utrwalały się w drewnie i nie były z niego wymywane.

Utylizacja powstałych odpadów

Trzeba też pamiętać o ostatniej fazie życia opakowania, czyli utylizacji powstałych odpadów. Głównym powodem, dla którego doskonale zabezpieczające drewno impregnaty typu CCA (związki arsenu, chromu i miedzi) praktycznie zniknęły z rynku, był fakt, że odpady i drewno poużytkowe były odpadami niebezpiecznymi. Obecnie jedynym metalem wchodzącym w skład impregnatów jest miedź. Środki ochrony drewna i impregnaty z rodziny Wolmanit CX, firma BASF oparła na wyjątkowej formulacji na bazie miedzi HDO.

Istotna jest także kwestia zagospodarowania powstałych odpadów. W przypadku powszechnie stosowanych opakowań powstałe odpady często muszą być poddawane skomplikowanym procesom przetwarzania lub, co gorsze, trafiają na składowiska. Opakowania drewniane, jeśli zostaną odpowiednio zaimpregnowane (produktami przyjaznymi dla środowiska) poddawane są procesom odzysku materiałowego i znajdują swoje zastosowanie w produkcji małych wyrobów drzewnych, płyt pilśniowych lub wiórowych lub masy celulozowej. Ewentualnie odpady takie mogą zostać poddane spalaniu z odzyskiem energii.

Między innymi to właśnie ze względu na zagospodarowanie odpadów z wyrobów drewnianych (w tym opakowań) tak ważne jest, aby stosowane środki ochrony drewna nie były szkodliwe dla środowiska.

Opakowanie to istotna składowa produktu

Chroni go podczas transportu i przechowywania. Pozwala zaoszczędzić przestrzeń magazynową, co świetnie ilustruje przykład sklepów meblowych Ikea. Często również decyduje o możliwości jego konsumpcji, jak w przypadku napojów, czy dań „na wynos”. Dodatkowo kolorowe, atrakcyjne opakowanie z chwytliwym hasłem reklamowym to ważny element marketingowy, zachęcający do wyboru konkretnego produktu.

Dane Organizacji Narodów Zjednoczonych wskazują, że w krajach słabo rozwiniętych ponad 30 proc. wyprodukowanej żywności jest tracone z powodu niskiej jakości opakowań. W krajach rozwiniętych ten wskaźnik wynosi tylko około 2–3 procent.

Niestety, większość niepotrzebnych i zużytych opakowań, szczególnie pochodzących z gospodarstw domowych, nie jest odpowiednio zagospodarowywana. Jak efektywnie zmniejszyć obciążenie środowiska tego typu odpadami, jednocześnie nie tracąc istotnych właściwości samych pudełek, butelek, torebek, itp.?

Jednym z pierwszych rozwiązań, jakie zastosowali producenci, było zmniejszenie ilości surowca wykorzystywanego do produkcji opakowania. W 2010 r. firma Coca-Cola wprowadziła w swoich produktach lżejszy typ nakrętek. Rok później na rynku pojawiła się woda mineralna Kropla Beskidu w nowoczesnej, zawierającej o 16 proc. mniej plastiku butelce. W tym samym czasie prowadzono zaawansowane prace badawcze nad wykorzystaniem nowych rodzajów materiałów do produkcji opakowań.

Znalezione obrazy dla zapytania opakowania biodegradowalne
Biodegradowalne naczynia jednorazowe

Jadalne naczynia jednorazowe – hit, czy kit?

Hitem ostatnich lat stała się produkcja w pełni biodegradowalnych i często również jadalnych naczyń jednorazowych z naturalnych surowców, na przykład:

– kubków do gorących napojów z kukurydzy – przy założeniu, że Amerykanie zużywają ok. 14,5 mld kubków rocznie, nie trzeba było długo przekonywać prezesów konsorcjum Green Mountain Coffee Roasters oraz International Paper do efektów ekonomicznych i środowiskowych takiej produkcji

– talerzy, czy misek z otrębów pszennych – nazywanych potocznie bionaczyniami i oferowanych na rynku m.in. przez polskie firmy Pakler, czy Biotrem. Naczynia takie można po posiłku… zjeść i przy okazji dostarczyć organizmowi cenny błonnik, poprawiający trawienie.

Niezwykle dynamicznie rozwija się także sektor tzw. bioplastików, czyli materiałów o właściwościach takich jak tworzywa sztuczne, lecz produkowanych z surowców roślinnych. W opakowaniach w wersji bio można już kupić między innymi:

– żywność – firma Stonyfield Farm pakuje swoje jogurty w kubeczki z tworzywa o 93-procentowej zawartości kukurydzy. W procesie ich produkcji wytwarzane jest o 48 proc. mniej gazów cieplarnianych niż przy produkcji tradycyjnych opakowań. Dzięki temu firma zredukowała swój roczny ślad węglowy o blisko 2000 ton rocznie;

– kosmetyki – w 2011 roku firma Procter&Gamble rozpoczęła sprzedaż szamponów z serii Pantene Pro-V Nature Fusion w opakowaniach z bioplastiku, bazującego na trzcinie cukrowej;

– akcesoria komputerowe i telefoniczne – firma AT&T poszła o krok dalej, nie tylko pakując swoje produkty w bioopakowania, lecz oferując własne, „słodkie” akcesoria do telefonu (np. etui) wykonane z biopolimerów otrzymanych z trzciny cukrowej [cd. na nast. stronie].

Zielona polityka opakowaniowa

Jednym z czołowych graczy na rynku bioplastików jest duńska firma Avantium, która opracowała technologię produkcji w 100% biodegradowalnego bioplastiku, zwanego PEF. Surowiec wytwarzany z trzciny cukrowej, kukurydzy oraz odpadów papierowych i rolniczych stanowi silną konkurencję dla tworzyw sztucznych. Jest mocny i wytrzymały, co pozwala redukować wagę opakowania. Ma także doskonałe właściwości chroniące zawartość przed dostępem czynników zewnętrznych. Avantium dzięki współpracy z firmami Coca-Cola, Danone, ALPLA oraz grupą wifag-polytype chce do 2016 roku wprowadzić opakowania PEF do powszechnego użytku.

Znalezione obrazy dla zapytania bioplastik

Polski przykład badań nad bioplastikiem

Bardziej skomplikowane badania nad bioplastikiem w Polsce prowadził zespół badawczy w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Prof. Zofia Stępniewska, dr Agnieszka Kuźniar i dr Anna Pytlak opracowały nowy sposób wytwarzania bioplastiku, zdatny do zastosowania w medycynie i produkcji biodegradowalnych opakowań. Naukowcy opatentowali nowy sposób wytwarzania bioplastiku z bakterii zasiedlających skały przywęglowe, dotąd traktowanych jako odpady przy wydobywaniu węgla w kopalniach.

Zaprezentowane przykłady polskich i zagranicznych przedsiębiorstw pokazują, że realizacja zielonej polityki opakowaniowej opłaca się, przynosząc wymierne korzyści ekonomiczne oraz marketingowe. Ścieżką tą podążają, zarówno doświadczeni gracze, jak i ci dopiero wchodzący na biznesowy rynek. Do opakowaniowej rewolucji wciągnięto już nawet grzyby. Producenci z branży teleinformatycznej (np. Dell), meblarskiej, czy winiarskiej coraz chętniej używają opakowań piankowych do ochrony swoich produktów. Tworzone są na bazie grzybni (plechy grzybów) połączonej z pasteryzowanymi łuskami nasion i innymi odpadami rolniczymi. Twórcą tego pomysłu jest nowojorska firma Ecovative Design.

Oprac: IRME

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *